![[img]](/images/sml_cmi_logo.png){kind=logo}
Złote dowody na biblijną powódź
Jack Lange holding gold-bearing quartz.
Większość ludzi byłaby zaskoczona, gdyby dowiedziała się, że gładkie, oszlifowane przez wodę złote samorodki są regularnie znajdywane nie tylko w rzekach i potokach, ale również na wzgórzach i szczytach górskich. Dla przykładu, parę lat temu, kiedy przeszukiwałem Cape York Peninsulaw w Północnym Queensland (Australia), mój brat i ja znaleźliśmy około 30 samorodków na górskim zboczu oraz na szczycie góry. Waga samorodków wahała się od dwóch aż do ponad 30 gramów, wszystkie były w części wygładzone. Oszlifowane przez wodę samorodki były spojone z częściowo wygładzonymi kamieniami, które miały wielkość od czereśni aż do dyni.1 Wielu poszukiwaczy zastanawiało się, w jaki sposób te samorodki, znalezione w wysokich partiach lądu, stały się takie gładkie, dla mnie natomiast wyjaśnienie tego fenomenu znajduje się w zawartym w Biblii opisie globalnej powodzi.
Świeccy geologowie mogą tłumaczyć, że warstwa ziemi znajdująca się na powierzchni, zawierająca wygładzone bryłki złota, powstała na skutek wypiętrzenia starożytnego koryta rzeki. Jednak mankamentem tej teorii jest fakt, iż skały i żwir, znajdowane obecnie w korytach rzek, są w większości zupełnie gładkie.
Spodziewalibyśmy się więc, że skały znalezione w domniemanych „starożytnych korytach rzek” powinny być również bardzo gładkie. W większości są one jednak tylko częściowo gładkie lub oszlifowane przez wodę, tak jak gdyby były unoszone i opłukiwane przez wodę przez bardzo ograniczony czas. Taka wersja zdarzeń jest najlepiej wytłumaczalna poprzez biblijną powódź.
Photo by Jack Lange
Złoto jest znajdowane w żyłach kwarcu, które powstały na skutek rozpadu skały macierzystej (zobacz informacje dodatkowe na końcu artykułu). Najwybitniejsi poszukiwacze złota wiedzą dzisiaj, że większość kopalni złota, na którymś etapie powstawania, czerpała z wypiętrzonych na powierzchnię żył kwarcowych, zawierających w sobie złoto. Właściwie większość samorodków jakie znalazłem (a znalazłem ich tysiące na terenie całej Australii), była zespolona z kawałkami kwarcu, kiedy wydobywałem je po raz pierwszy z ziemi.
Podczas cofania się wód biblijnej powodzi, pokłady kwarcu były miażdżone oraz poddawane działaniu silnej erozji, to powodowało odłamywanie znacznych fragmentów kwarcu zawierających w sobie złoto.2 Część złota nadal pozostaje uwięziona w tych kawałkach kwarcu, a jest obecnie odnajdywana przy pomocy detektorów metali.
Samorodki zostały uformowane na skutek działania wody, która oderwała złoto od kwarcu. Jeśli woda działała na samorodki wystarczająco długo, by chociaż w części stały się gładkie, to zostają one skatalogowane jako złoto aluwialne. Jeśli natomiast samorodki znajdowane są w niedalekiej odległości od żyły kwarcowej, z której pochodzą, to najczęściej są one kanciaste i nieregularne, i wtedy są określone jako złoto eluwialne.
Każdy kawałek złota, który został odłamany podczas biblijnej powodzi, potrzebuje miesięcy, by być oszlifowanym przez wodę, w konsekwencji stając się bardzo gładkim. Złoto, które ma tylko częściowo gładkie krawędzie, mogło być oderwane od kwarcu w ostatniej fazie powodzi, lub mogło być obrobione przez ruchy wierzchnich warstw skalnych, mające miejsce po powodzi.
Moje zrozumienie biblijnej powodzi, oraz tego jak jej potężne siły rozsiały samorodki daleko dalej od żył kwarcowych (z których pochodzą), niż się powszechnie zakłada, pomogło mi zostać odnoszącym sukcesy poszukiwaczem złota. Jest to niezwykłe przeżycie, móc wykopywać z ziemi zupełnie gładkie samorodki z ich starożytnych miejsc spoczynku, jednocześnie rozmyślając nad ich historią.
W jaki sposób powstało złoto podczas biblijnej powodziZłoto było znane ludziom już przed powodzią. Biblia opisuje kraj Chawila jako miejsce, „gdzie się znajduje złoto” oraz określa, że „złoto owej krainy jest znakomite” (1 Mojżeszowa 2,11–12). Większość złota, powstałego w czasie aktu stworzenia świata, została podczas powodzi najprawdopodobniej pogrzebana pod wodą i skałami. 
Złoto tworzyło się również podczas samej powodzi.
|
Artykuly powiazane
Czytaj dalej
Przypisy:
- See Hergenrather, H., Noah’s long distance travelers, Creation 28(3):30–32, 2006. Wróć do tekstu.
- Lalomov, A.V. and Tabolitch, S.E., Gold placers in Earth history, Journal of Creation 11(3):330–334, 1997. Wróć do tekstu.
