Darwinowskie korzenie nazizmu
Jonathan Sarfati
Jak mogły okropności Holokaustu zdarzyć się w najbardziej cywilizowanym
kraju świata?
Sam ogrom zabójstw wymagał wielkiej sieci ludzi, jak więc tak wielu mogło
popełnić te okrucieństwa?
Richard Weikart, profesor historii nowoczesnej Europy na Stanowym Uniwersytecie
Kalifornii w miejscowości Stanislaus, dokładnie udokumentował darwinowskie
korzenie wielu aspektów nazistowskiego terroru w wydanej niedawno książce
„Od Darwina do Hitlera: Etyka Ewolucyjna, Eugenika i Rasizm w Niemczech” (Evolutionary
Ethics, Eugenics, and Racism in Germany.1)
Pokazał on, że darwinizm dostarczył fundamentów dla wielu z zasad
nazistowskich. Na przykład, darwinizm podważył unikalność
ludzkości, co z kolei podważyło świętość niewinnego
życia. Samo to jest już śliską pochylnią - gdy społeczeństwo
raz zacznie zniżać się tą drogą uważania którejkolwiek
klasy ludzkości jako nie wartej życia, trudno zatrzymać się
przed rozszerzeniem tego na inne klasy, ponieważ brama została już
otwarta.
Darwinizm także podważył boski fundament etyki i moralności,
na skutek czego moralny relatywizm zajął miejsce tradycyjnych kodów moralnych.
W zamian, pojęcie postępu ewolucyjnego zajęło miejsce najwyższego
dobra (przeoczając przy tym, że pojęcie ‘dobra’ jest
bezsensowne, jeśli moralność jest relatywna). Tak więc chrześcijańskie
idee współczucia dla chorych i upośledzonych zostają odrzucone jako
słabość. Ich miejsce zajmuje idea dominacji silniejszych nad słabszymi,
nawet twierdzenie, że usuwanie słabych jest dobre.
Hitler foto NARA, Darwin foto TFE Graphics
Pojęcie ewolucyjnej zdatności stosowane jest nie tylko do jednostek ale
i do grup. Weikart wskazuje, iż przed Darwinem idee rasistowskie były
zazwyczaj odrzucane przez dominujący chrześcijański światopogląd,
który utrzymuje, że wszyscy ludzie pochodzą od Adama i Ewy. Natomiast
niemieccy rasiści darwinowscy określali ciemniejsze ‘rasy’
jako bliższe do małp niż do ‘wyższych’ jaśniejszych
ludzi. Miało to przerażające skutki w ludobójstwie plemienia Herero
w Afryce, na początku XX wieku.2
Linia od Darwina do Hitlera nie prowadziła całkiem prosto, gdyż miała
liczne rozgałęzienia. Weikart wykazuje, że idee Darwina były
niezmiernie popularne w Niemczech wśród warstw wykształconych, głównie
dzięki książkom Ernesta Haeckela, niesławnego z powodu swoich
fałszerstw rycin płodów.3
Haeckel miał z kolei silny wpływ na Alfreda Ploetz’a, założyciela
Niemieckiego Stowarzyszenia Czystości Rasowej, pierwszej organizacji eugenistycznej
na świecie. Jeden z czołowych członków tej organizacji, Julius Lehmann,
był rasistowskim eugenikiem i wielkim wydawcą podręczników medycznych
i naukowych. Od r. 1920 miał bliskie kontakty z Hitlerem.
Idee te były popularne nie tylko wśród elity akademickiej, docierały
także do wiedeńskiej prasy, gdy mieszkał tam Hitler przed I Wojną
Światową. Po dojściu Hitlera do władzy nazistowska propaganda
szerzyła je wśród mas. Jeden z filmów, Victim of the Past - Ofiara
Przeszłości - (1937) pokazywał zeszpeconą i okaleczoną
postać, stwierdzając:
‘Wszystko, co w naturalnym świecie jest słabe, zostaje nieuchronnie
zniszczone. W ciągu ostatnich kilku dziesięcioleci ludzkość
grzeszyła okropnie przeciwko prawu doboru naturalnego. Nie tylko podtrzymywaliśmy
życie nie warte życia, nawet pozwoliliśmy, by się rozmnażało!
Potomkowie tych chorych ludzi wyglądają właśnie tak!’
Niestety, ta sama filozofia, która leżała u podstaw nazizmu, jest nauczana
jako fakt w zachodnich mediach i instytucjach edukacyjnych. A ateistyczni filozofowie
jak Peter Singer i James Rachels zastosowali to samo rozumowanie co nazisci - że
darwinizm podważył świętość życia ludzkiego,
a więc eutanazja bez zgody powinna być dozwalana, np. dla usuwania niepełnosprawnych
noworodków. Pokazuje to, że jeśli się niczego nie nauczyliśmy
z historii, najprawdopodobniej ją powtórzymy.
Przypisy
- Palgrave Macmillan, New York, USA, 2004.
Wróć do tekstu.
- Ambler, M., Herero genocide: Foretaste
of the Holocaust, Creation 27(3):52–55, 2005.
Wróć do tekstu.
- Grigg, R.,
Fraud rediscovered, Creation 20(2):49–51, 1998;
Ernest Haeckel: Ewangelista ewolucji i apostoł oszustw,
Creation 18(2):33–36, 1996;
Q&A: Embryonic Recapitulation. Wróć do tekstu.
| The information on this site can change lives—former atheists tell us so. Why? Because it’s information people haven’t heard before. So keep it coming by supporting the researchers and writers at CMI.  | | |
|