Archaeopteryx geen vervalsing, maar een echte vogel
door Jonathan Sarfati
24 maart 2000
afbeelding door Steve Cardno
Artistieke weergave van Archaeopteryx
Met alle publiciteit rond het bedrog van de Archaeoraptor (zie
Archaeoraptor Hoax Update—National Geographic Recants!),
herinneren sommigen zich de claim van Sir Fred Hoyle en Dr. Chandra Wickramasinghe
dat Archaeopteryx ook een vervalsing zou zijn. Archaeopteryx is
een van de meest bekende overgangsvormen gebruikt voor de promotie van evolutie.
Dit is waarschijnlijk ook de reden waarom anti-Darwinisten er op gebrand zijn om
het af te doen als een vervalsing.
In het artikel Vogel-evolutie vliegt het raam uit, laat
anatomist Dr. David Menton zien dat Archaeopteryx geen overgangsvorm is,
maar dat het een echte vogel is met veren om te vliegen, en dat het zeker niet gaat
om een gevederde dinosauriër. Dr. Alan Feduccia, van de Universiteit van North-Carolina,
een gerespecteerde autoriteit op het gebied van vogels, en tevens evolutionist zegt:
“Paleontologen hebben geprobeerd Archaeopteryx te veranderen in een
aan de aarde gekluisterde gevederde dinosauriër. Maar dat is het niet. Het is een
vogel! En er is geen paleontologische gekonkel dat daar iets aan kan veranderen”
[2]
Beide wetenschappers verwerpen de beschuldiging van een vervalsing volledig.
Dr. Menton wijst op de kleine bultjes op de beenderen van Archaeopteryx,
waar de veren met het bot verbonden waren met pezen. Dit had men niet verwacht en
het is iets wat erg moeilijk te vervalsen zou zijn. Het is dus niet juist te zeggen
dat de veren afdrukken zijn die aan een dinosaurusskelet zijn toegevoegd.
Ook Alan Feduccia, noemt in zijn encyclopedie The Origin and Evolution of Birds,
[3] een aantal redenen waarom Fred
Hoyle het niet bij het rechte eind heeft. Zo bevat kalksteen vaak vertakte (dendriet)
patronen die worden gevormd door de neerslag van mangaandioxide, en deze zijn net
zo uniek als sneeuwvlokken. Sommigen daarvan zijn te vinden op zowel de ene steenplaat
als op de tegenoverliggende steenplaat, waarin het Solnhofen Archaeopteryx
fossiel is gevonden. Enkele van deze patronen bevinden zich zelf op de veerafdrukken
van het fossiel. Alan Charig e.a. ontdekten dat als hij een foto negatief van het
dendrietpatroon van tegenoverliggende plaat omgekeerd afdrukte, dit perfect past
met de patronen op de hoofdplaat. Dit moet wel betekenen dat het dendrietpatroon
moet zijn gevormd op het snijvlak voordat de stenen platen werden gesplitst.
Sinds de verschijnen van het werk van Feduccia is er nog meer bewijsmateriaal gevonden
dat indruist tegen de vervalsingtheorie:
- Het skelet bevatte lucht gevulde wervels en heup. Dit duidt op de aanwezigheid van
zowel een nekluchtzak en buikluchtzak (dat zijn tenminste 2 van de 5 luchtzakken
[red.1] zoals aanwezig in moderne
vogels. Dit zou er op duiden dat het unieke ontwerp van de aviale long (vogel long)
(zie ook avian lung design) al aanwezig is in dat wat
evolutionisten beschouwen als de vroegste vogel.
[4] Een evolutionist die geprobeerd zou hebben om een dinosaurus te
vervalsen met veren zou niet hebben overwogen om ook de vermeende reptiel beenderen
te voorzien van luchtholtes. Dit bewijsmateriaal versterkt namelijk enkel maar de
creationistische visie dat vogels altijd vogels zijn geweest.
- Analyse van de schedel met computertomografie scannen (CT-scan) laat zien dat
Archaeopteryx hersenen had zoals moderne vogels, ongeveer drie keer zo groot
als dat van dinosauriërs van vergelijkbare grootte (maar kleiner dan tegenwoordige
vogels). Archaeopteryx beschikte zelfs over grote optische kwabben om de
visuele indrukken te verwerken die nodig waren voor het vliegen. Daar komt bij dat
de afmetingen van de semi-circulaire kanalen van het binnenoor en het slakkenhuis
binnen de variatie van tegenwoordige vogels liggen. Dit duidt erop dat Archaeopteryx
op soortgelijke wijze kon horen en beschikte over het evenwichtgevoel dat nodig
is voor de coördinatie van het vliegen. [5]
Pterosauriërs hadden soortgelijke hersenstructuren om te vliegen, de grote optische
kwabben, semi-circulaire kanalen voor de balans en enorme flocculaire kwabben, hoogstwaarschijnlijk
voor de coördinatie van hoofd, ogen en nek, om het mogelijk te maken het zicht (zien)
tijdens de vlucht te stabiliseren. [6]
Nogmaals, een vervalser van veren op een dinosaurus zou het niet in zijn hoofd hebben
gehaald om tevens een aviale hersenstructuur te maken, daar dit een groot probleem
is voor evolutionisten.
Velen hebben zich enigszins verbaast afgevraagd waarom een evolutionist als Hoyle
Archaeopteryx afwijst als een vervalsing. Immers een overgangsvorm zou
hem toch juist heel goed van pas komen. Als we echter kijken naar de waarheid rond
het fossiel en kijken naar de resultaten van de verschillende onderzoeken op Archaeopteryx
dan is het minder vreemd dat Archaeopterx door Hoyle wordt bestempeld als
vervalsing. Immer de waarheid rondom Archaeopteryx vormt een nog veel groter
probleem voor evolutionisten.
Het is de waarheid die zal vrijmaken (Johannes 8:32) en niet de leugen.
Referenties en aantekeningen
[1] Hoyle, F. and Wickramasinghe, C., Archaeopteryx,
the primordial bird: a case of fossil forgery, Christopher Davies, London,
1986.
[2] Feduccia, A.; cited in: V. Morell, Archaeopteryx:
Early Bird Catches a Can of Worms, Science 259(5096):764–65, 5 February
1993.
[3] Feduccia, A., The Origin and Evolution
of Birds, Yale University Press, 2 nd Ed., p. 39, 1999.
[4] Christiansen, P. and Bonde, N., Axial and
appendicular pneumaticity in Archaeopteryx, Proceedings of the Royal Society
of London, Series B. 267:2501–2505, 2000.
[5] Alonso, P.D., Milner, A.C., Ketcham, R.A.,
Cokson, M.J and Rowe, T.B., The avian nature of the brain and inner ear of Archaeopteryx,
Nature 430(7000):666–669, 5 August 2004; Witmer, L.M, Inside the
oldest bird brain, perspective, same issue, pp. 619–620.
[6] Witmer, L.M., Chatterjee, S., Franzosa,
J. and Rowe, T., Nature 425(6961):950–953, 30 October 2003; Unwin,
D.M., Smart-winged pterosaurs, perspective, same issue, pp. 910–911.
[red.1] Vaak wordt ook wel gesproken over 9
luchtzakken: een interclaviculaire luchtzak, twee nekluchtzakken, twee voorste borstkasluchtzakken,
twee achterste borstkasluchtzakken en twee buikluchtzakken.
| 6,000 years of earth history. That's a long time in our opinion! 7,500 free web articles on creation.com. That's a lot of information! Take advantage of this free information but please support CMI as God provides. Thank you.  | | |
|
